In Ontinyent is het onderwerp vuilnis in korte tijd van een bijzaak veranderd in een van de belangrijkste zorgen van veel bewoners. Het gaat niet om een probleem van afvalophoping of een crisis in de dienstverlening zoals in andere steden, maar om iets anders: een grondige verandering in het inzamelingssysteem en in de manier van betalen ervoor.
Dit artikel legt op een duidelijke, volledige manier en zonder politieke stellingname uit wat er gebeurt, waarom deze verandering is doorgevoerd en hoe dit in de praktijk de burgers kan beïnvloeden.
Het gemeentebestuur van Ontinyent voert een nieuw afvalinzamelingsmodel in dat de manier verandert waarop bewoners dagelijks hun afval beheren.
De verandering is niet gering. Ze houdt in:
Het strikter scheiden van afval thuis
Aanpassen aan nieuwe inzamelsystemen afhankelijk van de wijk
Het aannemen van een ander economisch model voor de afvalheffing
Dit soort transformatie roept discussie op omdat het niet alleen een technische kwestie is: het raakt direct de dagelijkse gewoonten, de tijd die men thuis besteedt, en vooral de portemonnee.
Een van de meest voorkomende vragen is of deze verandering voortkomt uit een lokale beslissing of van buitenaf wordt opgelegd.
De realiteit is dat het veel te maken heeft met nationale en Europese wetgeving. In het bijzonder met de Wet 7/2022 inzake afval en verontreinigde bodems voor een circulaire economie, die gemeenten verplicht de afvalverwerking te verbeteren en de wijze van financiering van de dienst te wijzigen.
👉 https://www.boe.es/buscar/act.php?id=BOE-A-2022-5809
Deze regelgeving bepaalt onder andere:
De noodzaak om het afvalscheiden te vergroten
Het verminderen van restafval
Het invoeren van efficiëntere systemen
En vooral dat de heffing de werkelijke kostprijs van de dienst dekt
Bovendien heeft de Spaanse Federatie van Gemeenten en Provincies eraan herinnerd dat gemeenten hun tarieven moeten aanpassen zodat deze niet deficitaire zijn en kunnen evolueren naar modellen die meer aansluiten bij het gedrag van elke burger.
👉 https://www.femp.es/sites/default/files/multimedia/CUESTIONES-TASA-RESIDUOS.pdf
Samengevat: de verandering is verplicht, hoewel de concrete wijze van toepassing per gemeente kan verschillen.
Als er één aspect is dat veel bezorgdheid heeft gewekt, is het het economische.
In Ontinyent heeft de vuilnisheffing de afgelopen jaren een aanzienlijke stijging doorgemaakt, van ongeveer 44 euro per jaar naar bedragen rond de 136 euro, met vooruitzichten op mogelijke verdere verhogingen.
Dit heeft bij de bewoners ongerustheid veroorzaakt om verschillende redenen:
Het is een zeer zichtbare stijging
Het komt in een context van algemene kostenstijging
En het gebeurt tegelijk met de systeemverandering
Het gemeentebestuur brengt deze toename in verband met de verplichting de werkelijke kostprijs van de dienst te dekken en met de invoering van het nieuwe model. Met andere woorden: het wordt niet langer gedeeltelijk gefinancierd met andere gemeentelijke inkomsten, maar wordt rechtstreeks in de heffing doorberekend.
Hoewel het nog in het invoeringsproces zit, is het nieuwe model gebaseerd op een duidelijk idee: beter scheiden om beter te beheren.
Burgers moeten het afval in verschillende fracties sorteren:
Organisch
Verpakkingen
Papier en karton
Glas
Restafval
Dit betekent dat er thuis meer aandacht aan afvalbeheer moet worden besteed.
Er is niet één enkel systeem voor de hele stad. Er worden verschillende oplossingen toegepast:
In verspreide gebieden: inbrengpunten met toegang via sleutelring of app
In wooncomplexen: modellen aangepast aan het gebouw
In winkels: specifieke inzameling die al operationeel is
Deze diversiteit is een antwoord op de uiteenlopende stedelijke realiteiten binnen Ontinyent.
Het systeem wordt niet in één keer ingevoerd. Er is begonnen met grote verbruikers, zoals bedrijven, en daarna wordt het naar de rest van de bevolking uitgebreid.
Dit maakt het mogelijk het model onderweg bij te stellen, al verlengt het ook de periode van onzekerheid.
Een van de begrippen die het meest terugkeert is “betalen naar afvalproductie”, hoewel dit niet altijd goed wordt begrepen.
In eenvoudige termen betekent het dat het systeem nastreeft dat:
Degenen die correct recyclen voordelen hebben
Degenen die dat niet doen, niet op dezelfde manier profiteren
Het betekent niet noodzakelijkerwijs betalen per vuilniszak, maar wel dat het gedrag op de een of andere manier invloed heeft op de uiteindelijke kostprijs van de dienst.
Los van het politieke debat zijn er heel concrete zorgen op straat.
Afval scheiden vereist ruimte. In kleine of oude woningen kan het lastig zijn meerdere bakken te organiseren.
Sommige systemen verplichten men om op specifieke tijden of dagen elk type afval aan te bieden, wat enige discipline vergt.
Het nieuwe model kan ingewikkelder zijn voor mensen die hun hele leven eenvoudigere systemen hebben gebruikt.
Het gebruik van sleutelringen, apps of registraties roept bij een deel van de bevolking vragen op over hoe het systeem werkt en welke informatie wordt verzameld.
De verhoging van de heffing is zonder twijfel de belangrijkste zorg. Zelfs onder degenen die het verbeteren van recyclen positief vinden.
De wet verplicht tot verbetering van de afvalverwerking, maar schrijft geen enkel uniform model voor.
Er zijn verschillende systemen in andere gemeenten:
Verbeterde traditionele containers
Slimme containers
Gemengde modellen
Meer geleidelijke invoeringen
Het debat ging dus niet zozeer over of er veranderd moest worden, maar hoe die verandering moest plaatsvinden.
Het huidige conflict zal waarschijnlijk niet onmiddellijk worden opgelost. Dit soort veranderingen wekt meestal aanvankelijke weerstand en evolueert daarna in de loop van de tijd.
Er zijn verschillende factoren die bepalend zullen zijn:
De duidelijkheid van de informatie die de burger ontvangt
Het gebruiksgemak van het systeem in het dagelijks leven
De aanpassing aan verschillende woningtypes
En vooral of de beloofde kortingen daadwerkelijk worden toegepast
De maatschappelijke perceptie van het systeem zal in grote mate afhangen van de werkelijke ervaring van de bewoners in de komende maanden.
Het vuilnisconflict in Ontinyent is niet zomaar een discussie over bakken of containers. Het is een bredere discussie over hoe een essentiële dienst te beheren in een context van nieuwe wettelijke en milieu-eisen.
Er is een deel van de verandering dat door de wet wordt bepaald en moeilijk te vermijden is. Maar er is ook speelruimte in hoe die verandering wordt toegepast, hoe die wordt gecommuniceerd en hoe de kosten worden verdeeld.
Uiteindelijk zal, los van politieke posities, de sleutel liggen in een heel concrete kwestie: of het systeem in de praktijk goed werkt en betaalbaar is voor de meerderheid van de bewoners.
Waarom is de vuilnisheffing in Ontinyent gestegen?
Is het nieuwe inzamelsysteem verplicht?
Hoeveel betaalt men nu voor vuilnis in Ontinyent?
Wat gebeurt er als ik niet correct recycle?
Binnenkort de antwoorden op al deze vragen.